Scrolllibrary

เอนทรีก่อนๆ คุณแม่คุณน้องต้นน้ำท่านยุให้ทำฮาวทู กดสะเลอปี้อย่างไร ให้สูงเสียดฟ้า

ไอ้เราก็อยากหาเรื่องอัพจูนไรต์อยู่แล้ว

เลยบ้าจี้ทำซะเลยครับ (หัวเราะ)

ก่อนจะเข้าสู่โซนฮาวทู ก็ท้าวความเรื่องสะเลอปีกันหน่อย

ผมไม่ใคร่จะนำเสนอว่า สะเลอปีมันมีลิขสิทธิ์มาจากนาย จอห์น สมิธ หรือมันเริ่มเซ็ตตัวที่อุณหภูมิที่เท่าไีร หรอกครับ

เอาที่ง่ายๆ แค่ชื่อละกันเนอะ

สะเลอปี หรือ Slurpee มีรากศัพท์มาจากคำว่า SLURP ครับ

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:
slurp
v 1: eat noisily; "He slurped his soup"

ก็เป็น verb แปลคร่าวๆได้ว่า กินเสียงดัง แบบ ซรู๊ดๆ ซล๊วบๆ ล่ะครับ

เป็นสัทพจน์ (คำที่มีที่มาเลียนเสียงธรรมชาติ) ที่ดุเดือดใช้ได้ทีเดียว

จะว่าไป ภาษาอังกฤษมีคำที่มีที่มาแบบสัทพจน์เยอะพอสมควรเลยนะครับ

เดี๋ยวก็ crush  มั่งล่ะ grind  มั่งล่ะ whip มั่งล่ะ

เป็นชนชาติที่มีบรรพบุรุษขี้เกียจในการบัญญัติคำจริงๆครับ 

เอาล่ะ หมดโซน academic subject แต่เพียงเท่านี้

มาเข้าสู้สิ่งที่ท่านคลิกเข้ามาเพื่อรับชมกันเถอะครับ

HOW TO : กด สะเลอปี ให้สูงเสียดฟ้า 

อนึ่ง ขอบคุณชื่อ by คุณแม่คุณน้องต้นน้ำครับ (หัวเราะ)

ขั้นตอนแรก เราก็ต้องหาร้าน 7-11 ให้เจอกันก่อนครับ ใครเดินเลยไป Family Mart หรือ Tsutaya นี่ก็เดินกลับมาก่อนเลยครับ

จะเช่้าหนังก็จงอดใจรอ เตรียม 10 บาทไว้จ่ายค่าน้ำปั่นดีกว่าครับ (ฮี่ฮี่ฮี่)

 ร้านหน้าตายังเงี้ยครับ หาไม่ยากหรอก ในเมืองไทยก็พอมีนะ แต่อาจจะน้อยหน่อย (*โดนถีบ)

หลังจากเราเข้ามาในร้านได้สำเร็จแล้ว ก็อย่าวอกแวกครับ ตรงเข้าไปที่ตู้กดสะเลอปีตรงมุมร้านได้เลย

ตามปกติแล้ว ตู้กดสะเลอปี มันจะอยู่ตรงมุมร้านพอดีน่ะนะ น่าจะหาไม่ยากเย็น

หาหนังสือโป๊ยังยากกว่าเลย เอ้า พูดจริงนะเนี่ย

ผมยังไม่เคยเห็นสาขาไหน เกิดวิปลาศใจ เอาตู้ไปตั้งตรงกลางสักที

แต่ถึงมันจะตั้งอยู่บนชั้นสอง ตะแคงทำมุมกับฝ้าหลังคา ก็ช่างแม่มเถอะครับ

 หาตู้ให้เจอ เป็นอันประัสบความสำเร็จในขั้นต้นล่ะ

นี่ของ US มั้งครับ

ของพี่ไทยก็คล้ายๆกัน แต่รสชาติอาจจะน้อยกว่าของคิคุซังหน่อย

ปกติก็ 2 รส / ซีซั่นล่ะนะครับ มีรสโคล่าตลอดปี แล้วก็รสละมุด ลำไย ทุเรียน วนเวียนกันตามฤดูกาลไป

ก่อนที่มันจะกลายเป็นเอนทรีเอนไซโคลพีเดียไป

เรามาประจำที่กันหน้าตู้กดเลยดีกว่าครับ

เอาล่ะ เรามีเป้าหมายของเราคือ สูงเสียดฟ้า  นะครับ

แต่นั่นมันก็เวอร์ไป จะเอาทิ่มเพดานเซเว่นเลยก็ออกจะก้าวร้าวไปนิดนึง ขนาดก่อนคิดเซ็ต เรายังต้องกำหนด Universe ก่อนเลยนะครับ

จะกดสะเลอปีแบบ Max Combo เราก็ต้องรู้ก่อนว่า อีตู้กดเนี่ย มันเอื้อให้เราได้ขนาดไหน

H_max = 21.5 cm ครับ นี่แหละคือเป้าหมายของเรา

หลังจากสำรวจน้ำปั่นในตู้ว่า มันแข็งพอจะยึดตัวเป็นทาวเวอร์ได้ เราก็มาดูที่ความสูงกันครับ

นี่หมายความว่า ตราบได้ที่เราเคารพกฏแรงโน้มถ่วงของโลกอยู่ สะเลอปีทาวเวอร์ของเรา จะมี H_max อยู่ที่ประมาณ 21 cm ครับ

ลองเทียบขนาดความสูงกับแก้วกดซะหน่อย

ในรูปคือแก้วขนาดเล็ก 10 บาทครับ

ความสูงของแก้วมันอยู่ที่ประมาณ 10.5 cm ล่ะนะครับ

นั่นหมายความว่า หากเราต้องการจะหลอมมวลสาร แบบไม่มีวงเวทย์ เราจะมีส่วนรับน้ำหนักในแนวตั้งเป็นความยาวอยู่ 10.5 cm 

ซึ่งเท่ากับ หอเปล่าๆแบบไม่มีเสาเข็มของเรา จะต้องถ่ายเทน้ำหนักจากมวลน้ำปั่น ที่มีปริมาณความสูงประมาณ 11 cm ได้ครับ

เกือบๆเ่ท่ากันเลยล่ะ ท้าทายดีนะครับ

ส่วนผุ้้เริ่มเต้น อาจเริ่มที่แก้วกลาง หรือ แก้วใหญ่ก่อนก็ได้ครับ

ซึ่งอีกสองขนาดนี้ จะทำให้เรามีพื้นที่ฐานมากกว่า รับน้ำหนักได้ง่ายขึ้น

แต่ก็แพงขึ้นนะ (ตอนนี้แก้วใหญ่ 20 แล้วมั้งครับ ไม่ได้กินนาน)

L = For the Beginner

M = For the Challanger

S = For the Superior

ใครคิดว่ามันท้าทายไม่พอ ก็เอาบะหมี่ถ้วยมาทำเป็นแก้วเลยครับ แต่ระวังโดนพนักงานถีบเอา

เอาล่ะ หลังจากเลือกแก้วได้แล้ว เราก็เลือกตู้ที่จะกด สูดหายใจให้ดี แล้ว ลงมือทำร้าย 7-11 ได้เลยครับ /gg

การกดครั้งแรก ควรเริ่มต้นอย่างถูกวิธี

การทำฐาน ถือเป็นสิ่งสำคัญมากครับ 

หากรากฐานเรามันไม่แข็งแรงพอจะแบกรับทั้งทาวเวอร์ได้ มันก็มิวายจะโค่นลงมาให้ขายหน้าพนักงานแคชเชียร์

ซึ่งฐานน้ำปั่นนั้น สำคัญตรง ฟองอากาศ ครับ

หากมวลอากาศแม่มอยู่ในเนื้อน้ำปั่นมาก มันจะทำให้รากฐานของเรานั้นพรุน

และหลังจากที่น้ำปั่นเซ็ตตัวดีแล้ว มันจะกลายเป็นฐานเปราะๆ ที่รอให้ทั้งทาวเวอร์ยุบลงมา

(การเซ็ตตัวของน้ำปั่น คือการที่ส่วนที่เป็นน้ำหวาน ค่อยๆไหลลงไปกองที่ส่วนล่างของแก้วหมดครับ มันจะเหลือก็แต่เกล็ดหิมะเปราะๆ)

ดังนั้นวิธีการแก้ของเราคือ การบีบอัด หรือ compress มันลงไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เพื่อที่จะแทนที่ฟองอากาศด้วยเนื้อน้ำปั่น ก่อให้เกิดฐานรากที่แข็งแรงครับ

วิธีที่มันสากลโลกที่สุด หลายๆคนอาจจะเคยเห็นกันมาแล้ว

มันคือ

การเคาะ ครับ

เคาะกับแถวเนี้ยแหละ ไม่ต้องไปไหนไกล

เคาะมันเข้าไปครับ

เคาะรัวๆ ถี่ๆ ให้เนื้อน้ำปั่นมันลงไปกองกันให้แน่นที่สุดเท่าที่ทำได้

ขั้นตอนนี้อยู่ที่ความถึกทน+ความหนาของหนังหน้าครับ

เหนียมแต่อยากลอง ก็เคาะซัก 10 วิ

แต่ใครหนังหนาหน้าทน ก็ล่อมันเป็นนาทีเลยก็ไม่ผิดกติกาครับ

ยิ่งเคาะยิ่งแน่นล่ะนะฮะ

เคาะกันพอประมาณได้ไม่น่าเกลียด

เทคนิกดูว่า สะเลอปีเรา มีฐานที่แข็งแรงพอหรือยัง ให้ดูจะผิวบนสุดครับ

หากเราเคาะไปจนน้ำปั่นมันลงไปแทนที่ฟองอากาศหมดแล้ว

ฟองอากาศ ก็ต้องย้ายที่อยู่ออกมานอกแก้วครับ ใช่แล้ว บนผิวบนของน้ำปั่นจะมีรูฟองออกมานั่นเอง

ขั้นต่อมา หลังจากเราได้ฐานแล้ว ก็เริ่มกดชั้นแรกได้เลยครับ

ชั้นแรก มีวิธีกดหลายวิธี

ชั้นแรกนั้นก็สำคัญไม่แพ้ฐานหรอกครับ

เกิดมาอยู่ต้อยต่ำ ก็มีหน้าที่รับน้ำหนักชั้นบนๆนั่นเอง

ดังนั้น วิธีทำชั้นแรกที่ถูกต้องที่สุดตามทฤษฎีคือ "ทำฐานที่แข็งแรงขึ้นไปเรื่อยๆ โดยใช้วิธีเคาะไม่ได้"

ที่ใช้วิธีเคาะไม่ได้ เพราะหากเราทำชั้นแรกไปเคาะไปด้วย น้ำปั่นที่เพิ่งออกมาจากตู้กด ยังไม่เซ็ตตัวดี อาจจะไหลล้นหลุดขอบปากแก้วได้ ก่อความเสียหายโดยสิ้นประโยชน์ครับ

ยิ่งกดสูงๆไปแล้ว เกิดล้นแล้วทาวเวอร์เอียงขึ้นมา ถึงไม่ล้ม ก็กลายเป็นหอเอนปิซาเลยนะครับ

วิธีบิดน้ำปั่นที่แนะนำ มีอยู่สองอย่าง

1. ค่อยๆบิด ให้น้ำปั่นไหลลงมาตรงๆ  ทับถมกันขึ้นไปเรื่อยๆครบ 1 ชั้น

2. ค่อยๆบิด แล้วขณะเดียวกันก็เวียนแก้วเป็นก้นหอย ทำคล้ายๆกับการกดซอฟท์ครีม

ซึ่งวิธีแรกอาจใช้เวลานานกว่า แต่ก็เซฟกว่าเช่นกัน

ในขณะที่วิธีที่สอง ต้องใช้เทคนิก+ความชำนาญขึ้นมาอีกนิด จึงจะซ้อนวงได้รูปสวย รับน้ำหนักชั้นบนได้ ไม่ยุบกันลงไปตรงกลาย เหมือนหลุมทรายครับ

หลังจากได้ชั้นที่ 1 แล้ว ก็ขยับมาสูงขึ้นอีก ได้แก่ชั้นที่ 2

มวลสารทั้งหมดจะไม่มีขอบแก้วหุ้มอยู่

ซึ่งชั้นที่สองจะแตกต่างจากชั้นที่หนึ่งตรงที่ น้ำปั่นทั้่งหมดของเรา จะเลยพ้นขอบแก้วไปหมดแล้ว

ซึ่งนั่นหมายความว่า หากน้ำปั่นของเราเสียสมดุลกัน ไม่ถ่ายน้ำหนักไปสู่จุดศูนย์กลาง และเซ็ตตัวกันไม่ทัน

มันจะพากัน slip ออกจากขอบปากถ้วย แล้วไหลเลอะมือไปหมดเลยครับ

เป็นที่ทุเรศแก่สายตาพนักงานยิ่งนัก

อนึ่ง ขอบอกว่า ปกติแล้ว คนส่วนใหญ่ จะจอดกันที่ชั้นนี้แหละครับ

แต่เราไม่ต้องกลัวครับ เทคนิกมีอยู่เสมอ

ในชั้นนี้ เราจะแก้ปัญหาการไหลล้นของน้ำปั่นได้ด้วยวิธีที่ออกจะพิเรนท์ๆนิดๆ

ได้แก่ การ "ยัด" หัวจ่าย เข้าไปในน้ำปั่นโดยตรงเลยครับ

ทิ่มหัวจ่ายลงไปในตัวสะเลอปี

การทำเช่นนี้จะทำให้น้ำปั่นระลอกใหม่ที่ออกมา (ซึ่งสมควรจะค่ิอยๆไหลออกมาช้าๆ ไม่ั้งั้นปะทุกระจาย ) เข้าไปอยู่ในตัวมวลเดิม แทนที่ของเก่าไปเรื่อยๆ

ส่วนที่ถูกดันลงไปด้านล่างจะช่วยให้ฐานแข็งแรงขึ้นเล็กน้อย

ส่วนที่ไปแทนที่ด้านบนจะค่อยๆเพิ่มพูนขึ้นมา จะไปดันส่วน crust ด้านบนที่เซ็ตตัวแล้วให้ค่อยๆนูนสูงขึ้นไปครับ

วิธีนี้จะหลีกเลี่ยงน้ำปั่นเหลวๆที่เพิ่งออกมาจากเครื่อง ไม่ให้ไหลลงไปตาม viscousity แต่ถูกยัดเข้าไปด้านใต้แทน

เข้าใจง่ายใช่ไหมล่ะครับ

ขยับมาที่ขั้นตอนต่อไป เรามาทำชั้นที่ 3

  ชั้นที่สามใช้ชั้นที่สองเป็นฐาน แต่ระวังนะ มันไม่แข็งแรงเท่าชั้นที่ 1 หรอก

โดยชั้นนี้จะอยู่เหนือชั้นที่สอง และเริ่มชี้โด่เด่สวยงามแก่ผู้พบเห็นแล้ว

(หากเราทำสำเร็จนะครับ )

คนที่เพิ่งทำชั้นที่สองมา จำเป็นต้องรอสักครู่ก่อนจะเริ่มชั้นที่สามครับ

เรารอเพื่อให้พื้นผิวด้านนอกของชั้นที่ 2 เซ็ตตัวเป็น crust เรียบร้อยก่อน ซึ่งแม้จะเปราะพรุน แต่ก็มีกำลังยึดเกาะมากกว่าน้ำปั่นปกติมาก

นึกภาพปราสาททรายหยาบๆ กับดินเลนครับ แม้ปราสาททรายมันจะเปราะ แต่มันก็อยู่ตัวได้นะ ในขณะที่ดินเลนมันได้แต่ไหลเหลวไปอย่างเดีัยว

ในส่วนชั้นที่สามนี้ เราต้องปรับวิธีกดเล็กน้อย ให้แตกต่างจากชั้นก่อนๆ

หากเราใช้วิธีเดียวกับชั้นที่ 1 มากๆ น้ำปั่นจะไหลออกมาด้านข้างหมด ชัวร์เลยครับ

และหากเราใช้วิธีเดียวกับชั้นที่ 2 ตลอด crust ที่เราบรรจงรอให้มันเซ็ตตัว ก็จะทนไม่ไหวเพราะความเปราะ และแตกโพละ ไหลเยิ้มเต็มมือ ทุเรศมากครับ (เคยลองมาแล้ว )

เราต้อง mix and match (555 แรดจริงๆ)

ใช้สองเทคนิกผสมผสานกันไปครับ

โดยเราต้องสลับกัน ใช้วิธีกดน้ำปั่นลงมาตรงๆก่อน รอสักครู่จนเก็บเซ็ตตัว แล้วทิ่มหัวจ่ายลงไป ขยายพื้นที่ฐานและความสูง ทำแบบนี้สลับกันไปเรื่อยๆ

เพื่อสร้างชั้นที่สามที่จะเพิ่มความสูงขึ้นมากให้เราครับ

ข้อแนะนำ

1. ยิ่งเราสลับการเปลี่ยนวิธีกดน้ำปั่นถี่มากเท่าไร ชั้นที่สี่ก็จะง่ายขึ้นเท่านั้นครับ เพราะมีฐานแน่นหนา จากการทับถมสองแบบ

2.หากเรากดสะเลอปีเพื่้อเดิืนกินหรือไปเรียนพิเศษ ก็ควรจะหยุดอยู่ที่ชั้นที่สามครับ เพราะหากทำชั้นที่สี่ต่อ นอกจากมันจะกินยากแล้ว มันยังมีความเสี่ยงที่จะโค่นลงมาจากแรงสั่นสะเทือนเวลาเราเดินด้วยน่ะนะฮะ

หากท่านประสบความสำเร็จในชั้นที่สามแล้ว ก็นับว่ายอดแล้วครับ

ขอแสดงความยินดีด้วย คุณเอาเปรียบ 7-11 ได้มากกว่าลูกค้าทั่วไปประมาณ 5 บาททีเดียว

ซึ่งหากใครอยากจะสำเร็จวิชาขั้นสูงสุด 

ก็จงปลดผนึกออกเสีย แบกรับความเสี่ยง แล้วลุยชั้นที่สี่ต่อเลยครับ!!

อนึ่ง ตลอดเวลาที่ท่านทำชั้นที่สี่ เพื่อนของท่านมักจะพูดว่า "มึงพอเห๊อะ"

ทำใจได้แล้วก็ลุยต่อในชั้นที่ 4 กันเลยครับ

ความเสี่ยงที่จะโค่นเพิ่มขึ้นมาก หากเกิดอุบัติเหตุเล็กน้อย การบิดองศาของถ้วยอาจช่วยชีวิตคุณได้

ณ จุดนี้ เราต้อง slow down ทุกกิจกรรมลงครับ

ลดความเร็วในการกดน้ำปั่น ให้ต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อหลีกเลี่ยงการ พรู่ด!!! ลงมา แล้วทำลายชั้น 2 และ 3 ที่เราบรรจงสร้างขึ้นมาไปในพริบตาเดียว

และเปลี่ยนวิธีการกดน้ำปั่น โดยสิ้นเชิงนะครับ

ใครคิดจะใช้วิธีจุ่มหัวจ่ายลงไปเพื่อเพลย์เซฟไม่ให้มันไหลเลอะส่วนบน คงต้องบอกว่า

เสียใจด้วยครับ

เพราะมันเป็นไปไม่ได้

เมื่อเงื่อนไขของชั้นนี้ไม่เหมือนชั้นก่อนๆ

ดูรูปประกอบครับ

crust ที่เปราะบาง ไม่อาจทนแรงดันจากน้ำปั่นที่ไหลอยู่ด้านในได้

เพราะ crust ในชั้นนี้นั้นไม่ได้ยึดเกาะกับขอบถ้วยโดยตรง ความแข็งแรงจึงผิดกันกับชั้นที่ 2 เลยครับ

ดูจากรูปประกอบจะเห็นได้ว่า มันจะแตกทะลวง crust ออกมาในลักษณะนั้นนะ 

ไม่ดีนะ อย่าทำตามนะครับ

ดังนั้น เราจึงเหลือเพียงวิธีเดียวครับ

ต้องค่อยๆกดลงมาแบบช้าๆ แล้วรอสักครู่ให้แข็งตัว แล้วกดลงมาทับชั้นใหม่จากด้านบน ซึ่งจะไม่มีการยึดเกาะกันมากเท่าชั้น 2 และ ชั้น 3

ทำซ้ำไปซ้ำมา เท่าที่จะทำได้ครับ

ซึ่งนอกจากจะใช้ความอดทนในระดับหนึ่งแล้ว ยังต้องใช้เทคนิกมาก ในการเล็งให้น้ำปั่นไหลลงมาไม่ล้นฐาน ที่ไม่เป็นระนาบเรียบ

หากทำได้ ไม่พลาดเลย

ก็จะเป็น Max Combo

= 21.5 cm ครับ

ภาพความสำเร็จ

ตั้งมันตรงนั้นแหละ

อีกรูป  เทียบกะแก้วใหญ่

เคร้ๆ กรูสูงกว่ามึงอี๊ก

เอาไม้มาวัดเสีย

เกิน 21 cm มานิดๆ ได้กำไรเกิน 10 บาทครับ (หัวเราะ)

เดินถือกลับบ้านนี่หล่อโคตรครับ (555 คิดไปเองแท้ๆ)

ใครลองเอาไปทำดู แล้วสำเร็จได้เรื่องอย่างไร ลองอัพบล๊อกโชว์กันดูนะฮะ

ไม่แน่ เราอาจจะได้แชมป์ใหม่ เืกือบๆ 30cm ก็ได้ครับ (หุยฮา)

ใบ้ให้ว่ามีวิธีนะครับ โดยเล่นกะมุมเอียงนิดนึง ใช้เทคนิกมากกว่าเดิม และกินลำบากมาก (หัวเราะ)

แต่ไม่ใช่กดสองแก้่วแล้วเอามาประกบกันนะฮะ

ยังงั้นฟาวล์  โดนพนักงานด่าชัวร์

ถือกลับบ้านมาสำเร็จ

ขอถ่ายรูปไว้เล็กน้อย

หล่อเลยมึง

ทิ่มหลอดลงไปยืดความสูงแบบเอ็มไพร์สเตตครับ (หัวเราะ)

วิธีกินคนเดียว ที่คิดเห็นว่าเป็นไปได้

ปาดหลอดขึ้นครับ

ปาดหลอดขึ้นทางรอบๆด้าน

ทำแบบนี้ จะค่อยๆเซาะส่วนบนออกไป หลีกเลี่ยงการโค่นล้มครับ

หากมีหลายคน ก็หักครึ่ง ใส่แก้วกินกันเลยครับ

หนนี้ทำมาพออิ่มได้ 2 คนเลย

ข้อควรรู้

1. ขอหลอดจากพนักงานเอง เพราะปกติพนักกงานจะเสียบหลอดให้ หากเค้าเสียบไม่ดี แม่งโค่นต่อหน้าต่อตาเลยนะครับ เดี๋ยวจะดราม่าเปล่าๆ

2.ควรดูเวล่ำเวลานิดนึง หากมีคนเค้าทำท่าจะกดสะเลอปีบ้าง ควรให้เค้าก่อนนะครับ เพราะเราใช้เวลาในการค่อยๆกด เกรงใจชาวบ้านเนอะ ต้องเคารพสิทธิ์ซึ่งกันและกันครับ

3. สะเลอปีมีแต่น้ำตาล กินยังไงก็อ้วนครับ ยิ่งกดเยอะ ยิ่งอ้วนมากนะ ทางที่ดี กดมาแล้วแบ่งเพื่อนกินเถอะครับ กระจายความอ้วนกันให้ทั่วถึง

4. กดสูงขนาดไหนก็ได้ ตราบเท่าที่เราไม่ได้ทำหก ไม่ได้ทำเลอะเทอะ ไม่ก่อความเดือดร้อนให้ใคร เราไม่ิผิด และพนักงานไม่มีสิทธิ์ต่อว่าเราครับ แต่เราต้องมีเงินจ่าค่าน้ำน่ะนะ

ก็จบไปอีกหนนึง ซึ่งเป็น June Write ที่เปลืองพลังชีวิตมากครับ

ถ่ายทำที่ 7-11 สาขาสะพานควาย ซึ่งพักนี้โดนเด็ก ม.ปลายคนหนึ่งถล่มบ่อยครั้ง

ขอบคุณความร่วมมือจากป้าอ้วน (ชื่อเพื่อน เป็นเด็กผุชาย) ช่วยถ่ายรูปให้ 

Thx a lot lot lot

แต่ก็สนุกได้ อยากรู้ว่า ถ้าคนอื่นได้เทคนิกเราไปใช้ จะเป็นอย่างไรล่ะนะฮะ

ชอบใจกดดาว

ใจดีรดน้ำด้วยนะครับ (หัวเราะ เรามารดน้ำต้นไม้กันเถอะ )

อนึ่ง วันนี้ซวยโคตร PSP กระเด็นไกลร่วม 8m ดีที่จอไม่แตก

อสอง เอนทรีที่แล้วเลยโดนกลบเลย ชอบใจตามดูได้ ที่นี่ นะจ๊ะ

อสาม ขอจบด้วยภาพนี้อีกทีครับ 

 ขอสวัสดี