โอ้ละหนอ ร.ด. [vers. ปีสอง เขาชนไก่ 3 วัน 2 คืนเอ๊ง]
posted on 06 Feb 2009 20:10 by zairen in Diaryสา หัสสุดพรรณา ต่อสู้
ดิน นี้เปี่ยมวิญญาณ์ บรรพ บุรุษ
แดน ถิ่นดินกอบกู้ เกียรติก้อง เมืองสยาม
04/02/2551
เข้าเวร, เขาชนไก่
โผ โจนโยนต่อสู้ ซ้อมศึก
วิ่ง ตรลบตบฝุ่นคึก แว่นฝ้า
กลิ้ง หมุนฝุ่นฝังลึก เสโท โสโครก
หมอบ โขกโลกแนบหน้า เน่าเนื้อ เหนียวหนัง
กรู เหนื่อยเมื่อยทั่วหร้าง สรรพางค์
กลับ ติดถนนหนทาง นานเว่อ
บ้าน กรูอยู่ใจกลาง กรุงเทพ
และ ป่วยจิตจ้องมิเต้อ หนึ่งร้อย แปดเอ็ด
05/02/2551
นั่ง taxi กลับบ้าน, หมดตูด ไม่มีตังค์จ่าย
เขาชนไก่ไม่เท่าไรเลย
เหนื่อยพอสมควร ย้ำว่าแค่พอสมควร
ส่วนใหญ่เหนื่อยเดิน+เหนื่อยรอ ไม่ได้หนื่อยฝึกว่ะ
ม.พัน 3 โหดกว่านี้มาก
ผิดหวังเล็กน้อย
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดที่นี่ไม่ใช่ครูฝึก
ไม่ใช่ยุง
ไมใช่กับข้าว
ไม่ใช่แสงแดด (ถึงมันจะร้อนสัสหมา)
แต่มันคือ ฝุ่น ครับ
นศท เดินกัน 400 คน ฝุ่นฟุ้งได้ 4 เมตรเหนือหัว มองไม่เ็ห็นทางเลย
คนเป็นภูมิแพ้ก็เหมือนตกนรกครับ สำลักกันน้ำหูน้ำตาไหล
ได้แอบแรดเล่นเน็ตด้วยแหละฮะ (เอ็นทรีที่แล้ว)
คือครูฝึกเค้าถามครับ ว่าใครเล่นเน็ตเก่งมั่ง
แล้วรุ่นพี่เคยแนะไว้ว่า ถ้าเค้าให้ช่วยอะไร จงอาสาเสีย จะได้พักก่อน
ปรากฏว่า ไปช่วยกันค้นหาเว็บหมิ่นพระบรมราชานุภาพ
เยอะอย่างไม่น่าเชื่อครับ
เจอก็ copy link ส่งไปให้กระทรวงจัดการแบนเสีย
รู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูกครับ เหมือนเราเป็น กบว เลย ไม่พอใจ ก็เชืือดซะ 555
รู้สึกดีที่ได้ทำความดีให้ประเทศชาติครับ
กับข้าวก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร
ถาดหลุมก็อร่อยดี
อาหารมีฝุ่นทรายลงไปปนๆ ได้รสได้ชาติไปอีกแบบ
ร้านให้ซื้อก็มีเยอะครับ ราคาก็ไม่ได้ขูดรีดกันมากเกินไป นับว่าสมเหตุสมผล
แต่ช้อนต้องเอาไปเองครับ ไม่มีให้หรอก
เอ้อ ส้อมไม่ต้องเอาไปนะครับ เพราะต้องพกตลอดเวลา แล้วถ้าส้อมมันไปทิ่มตัวตอนกลิ้งหรือหมอบอยู่ จะได้เลือดอาบเอา
ตอนแรกว่าจะอัพบล๊อกแบบเป็นเรื่องเป็นราวกว่านี้
อยากวาดรูปประกอบ เขียนการ์ตูนนิดๆหน่อยๆก็ยังดี
แต่งานเข้าต่อ ฝันต่อไปละกัน
อ่านแบบตัวหนังสือไปกันก่อนละกันฮะ ขออภัยจริงๆ
เต๊นท์มันไม่เหมือนในหนังครับ
เล็กกว่าเท่านึงได้ กางเต๊นท์ที่นี่ได้สองหลัง ในเต๊นท์ในหนังได้เลย
เวลานอนก็ยื่นเท้าที่สวมบู๊ทคอมแบตออกไปนอกเต๊นท์เสียด้วยนะครับ
ต้องใส่ตอนนอนครับ ป้องกันความหนาวเย็น แถมกันแมลงสัต์ ตะขาบ ทาก ได้ด้วย
แต่ขอโทษ ตีนเหม็นยังก๊ะศพ
ส้วมเสิ้มก็ดูดีกว่าที่คิดครับ ไม่ได้โสโครกอะไรขนาดนั้น
(อันที่จริงโกหก ของจริงนี่อย่างโสโครกเลย)
อึแบบพะว้าพะวง เอามืออีกข้างยันประตูไว้ มันไม่มีกลอนครับ
ผมไม่สนับสนุนนโยบาย "กลับไปอึบ้าน" นะฮะ ปวดอึก็อึสิ จะอั้นทำไมวะ เมื่อยตูดตายชัก
เกิดกลิ้งๆอยู่แม่งเล็ดมา โสโครกกันอีก
อาบน้ำไปสองหน ในสองวันครับ
นับเป็นเรทที่น่าพึงพอใจทีเดียว
คนส่วนใหญ่จะเตรียมเสื้อไปอย่างน้อยสองตัวฮะ จะได้มีเปลี่ยน
แต่ผมไม่อะ
อยากรู้ความโสโครกแบบเนื้อแท้นั้นเป็นเช่นไร ใส่ซ้ำไปสามวันเลยครับ
จะบอกว่า มันไม่เหมือนเราไปเที่ยวแล้วเสื้อไม่พอ ต้องใ่ส่ซ้ำนะครับ
เพราะเสื้อ รด มันคือตัวเดียวกะที่คลุกฝุ่น กลิ้ง หมอบ โผ โสโครกสุดบรรยายอะครับ
วันแรกก็ยังอนามัยอยู่
วันสองขี้คราบขึ้น
วันสามได้ภาพเขียนฝาผนังถ้ำ อารยธรรมขี้เกลือ
หมวดหนึ่งมี 55 คน
หมวดไหนได้พวกพูดไม่รู้เืรื่องก็เหนื่อยหน่อย
(แต่ที่นี่ไม่ค่อยโหดอะ ศูนย์ฝึกผมจะลงโทษโหดกว่านี้มากๆ)
(ที่นี่แทบจะไม่ทำโทษ เสียชื่อเขาชนไก่ชะมัด)
หมวดผมเป็นหมวดกึ่งบริการ
นึกภาพหน่วยสี่ใน bleach
ที่มีอี ฮานาทาโร หน้ามึนๆอะครับ
ปัดกวาดเช็ดล้าง ครูฝึกเรียกไปเก็บของขนของ หมวดผมตลอด
มันก็ดีที่ไม่ต้องฝึกหนักเท่าหมวดอื่น ส่วนใหญ่ทำงานกรรมกร
แต่มันก็พาลให้คิดเหมือนกันว่า สรุปกูมาทำอะไรที่นี่วะ
พูดเรื่องสภาพค่ายมาเยอะ พูดเรื่อง รด รร อื่นมั่ง
ไปกันห้าโรงเรียน รวมได้ 400 คนแน่ะครับ
มี ยบ โยธิน
อสช อนุบาลส้มเช้ง
สก สวนกล้วย
รสบ รัตนโกสินทร์สมเพชบางโขน เอ้ย สมโภชบางเขน
กะอีกโรงเรียนนึงอะ มากันนิดเดียว จำชื่อไม่ได้แล้วครับ
นางเอก รด ของอนุบาลส้มเช้งแรดร่านกร้านโลกมากครับ ปะทะกับ นางเอก รด ของโยธินกันอย่างดุเดือด
อีพวกรัตนโกสินทร์ก็หัวเราะกันโคตรมัน หัวเราะคนเดียว คนขำทั้งกองพัน ฮาความอุบาทว์ของเสียงขำ
พูดเรื่องนางเอก รด แล้วก็มีเยอะครับ
มากันเป็นกองพันทีเดียว
อย่าดูถูกไปนะครับ มากันเยอะๆนี่น่ากลัวเอามากๆ ลูกปืนก็ทำอะไรพวกเธอไม่ได้
เธอมีเวลาอาบน้ำของเธอครับ เวลาหลังสี่ทุ่ม พวกเธอจะยกกำลังไปยึดห้องน้ำ
เห็นหน่วยกล้าตายบอกว่า ที่นั่นเป็นนครเก้บศรีเลยครับ
พวกเธอกรี๊ดกร๊าดกันยามอาบน้ำ ประหนึ่งไปมุดเต๊นท์ศรราม
เสียวซ่านกันไป ขออยู่ห่างๆ จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด
ครูฝึก ก็ไม่เหี้ยมโหดโคตรเข้มอะไร
เพราะผลัดผมไม่เจอ "จ่านรก" ครับ บางคนอาจได้ไปสำรวจ Hi5 ของของเรียบร้อยแล้วด้วย
อาจเป็นเพราะส่วนหนึ่ง รด ปีสองจะจบจากศูนย์ฝึก ม.พัน 3
ที่นั่นโหดสุดในแดนสยามแล้วครับ
บอกตามตรง พอไปแล้ว รู้สึกว่า รร อื่นแ่ม่งวินัยป่วยห่วยแตกไปเลยอะ
ไม่ได้เรื่องได้ราวอะไร ต้องให้ครูฝึกสั่งซ้ำแล้วซ้ำอีก ระเบียบแุถวแย่มาก
ครูฝึกเองก็เหมือนกั๊กๆไว้ ไม่กล้าลงโทษแรง
พอจะเดาได้ เด็กอนุบาลส้มเช้งก็ลูกคนใหญคนโตทั้งนั้นแหละึครับ
หัวฟูกันมาเลย ยบ นี่ ทรงลานบิน
ค่อนข้างผิดหวังครับ ไม่สะใจ M ว่ะ (อ้าวเฮ้ย)
ถามว่า สามวันนี้ได้อะไรมาบ้าง
ผมตอบยากอะครับ
คือ ระเบียบวิันัยก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย
ร่างกายก็ไม่ได้บึกบึนเบิร์นแคลอรีอะไร เพราะบนนั้นก็มีร้านขายของ
เหมือนไปกลิ้ง หายใจรดฝุ่น เสียเวลาเปล่าอยู่เหมือนกัน
คล้ายๆกับไปซ้อมอยู่ซกมกๆอะครับ หัดอยู่ในสภาพไม่อนามัย
นั่นเป็นสิ่งที่ได้ละมั้ง (แลกกับเวลาตั้ง 3 วัน = =''')
ผิดหวังอะ
สุดท้ายนี้ อยาบอกจ่านรกครับ
ผมเสียใจมากที่ผลัดผมไม่เจอจ่า
อยากเจอมากครับ
อยากรู้ว่าจ่าแน่แค่ไหน
want อะครับ, want!
ปีสามเจอกันแน่ครับจ่า
(555 ตอนนี้ยังปากดีได้ ทำสำรากขากถุยได้ อีกปีค่อยว่ากัน)
อนึ่ง ลูกแม่ค้าที่นี่ ไม่ได้ชื่อจิ๊บครับ
อสอง ไม่ได้น่ารักแบบในหนังด้วยครับ แ่ม่งหลอกลวงคนดูึีครับ
อสาม ICC ยังไม่กลับ คงไม่ได้มาอัพอีกนานพอสมควร น่าจะยาวไปถึงปลายมีนานู่นเลย ขออภัยล่วงหน้าฮะ
อสี่ จขบ อยากนอนเอามากๆครับ ราตรีสวัสดิ์ ฝันดีทุกท่าน
edit @ 8 Feb 2009 10:15:57 by Zairen_Bibliophobia

#1 By [ i ]Rin on 2009-02-06 22:15