Scrolllibrary

                                                                                          .........กรูวเกลียดเครื่องบินครับ

 

 

 

 

เลทนิดนึงกับ รูปๆทั้งหลายที่ถ่ายมาเมื่อวันอังคาร ในที่สุดก็ได้เอามาลงไว้เป็นอนุสรณ์

เป็นวันกีฬาสีของที่โรงเรียนครับ เตรียมงานกันร่้วมหลายเดือนทีเดียว

ขายของ ขายขนม กันมาตั้งกี่สัปดาห์ต่อกี่สัปดาห์ ก็เพื่อเอาเงินมาทำทุนกับงานนี้ทั้งนั้นละึีครับ

 

แม้งานอาจดูไม่ใหญ่โต (แหงล่ะ โรงเรียนเล็กกระติ๊วนึง ผู้ใหญ่บ้านเมืองแม่งเสือกอยากได้ไปปลูกสภาอีก ไอ้พวกตูดหมึก) แต่ความพยายามกับสปิริตของทุกๆคนในงานก็ไม่เล็กแปรผันตามไปกับพื้นที่ โรงเรียนแน่นอนครับ

 

อนึ่ง ผมอยู่ สีม่วง ครับ เรามีธีมว่า Viva Violeta! หรือ แปลไทยได้ประมาณว่า สีม่วง จงเจริญ! (Viva เป็นภาษา Italia แปลความได้ประมาณ ไชโย ปายับปายี้ เย้เย) ทั้งนี้ไม่อนุญาตให้ใครก็ตาม เรียกเราว่า "ชาวสีม่วง" เด็ดขาดครับ

โคตรเสื่อมเลยอะ

 

 

 

ดูรูปเลยเถิด

*WARNING* รูปเยอะ โหลดโหด.. รูปเยอะ โหลดโหด.. รูปเยอะ โหลดโหด.. รูปเยอะ โหลดโหด..

 

วันนั้นออกเดินทางด้วย taxi ตอนเวลาประมาณตี 4 ครึ่งทำไมต้องออกเช้านักน่ะฤา? หึหึหึ

 

 

 

เพื่อสิ่งนี้ไงครับ! คุณคิดว่ามันคืออะไรครับ?

 

เครื่องบิน?

หึหึหึ

ตื้นเขินยิ่งนัก

 

ให้ดูกันอีกสักมุม

 อันที่จริงมันคือ ปลาวาฬ ครับ! ปลาวาฬแห่งความฝัน ที่ถูกแม่มดใจร้ายสาปให้กลายเป็นเครื่องบิน

 

ด้านหลังก็เป็นเช่นนี้แล

ขนาดไม่เล็กเลย กว้างเกือบๆสา่มเมตรได้ (ลองเีทียบดูกับขนาดโต๊ะในภาพดูครับ)

ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นโฟม ที่ถูกยึดเข้าด้วยกัน ด้วยสุดยอดนวัตกรรมแห่งศตวรรษที่ 21!

 

เชื่อว่าถ้าเลาะเทปออกทั้งลำมาชั่งน้ำหนัก คงรวมแล้วได้มากกว่า 1 กิโลกรัม

อนึ่ง มันมีความสามารถในการคงรูปสสารต่ำมากครับ เพียงลมพัดหรือปลายนิ้วทิ้งน้ำหนักเท่านิ่วแมวลงสัมผัส มันก็พร้อมจะแยกร่างได้ทันที

อสอง ระหว่างเดินพาเรด ต้องสละเสาค้ำ 2 ข้างออกไปอย่างล่ะเสา เพื่อคงสภาพไว้

อสาม ใต้ปีกล่างมีแผ่นไม้อัดติดไว้ด้วยนะ (แน่นอน เทปใส) เอาไว้เวลาถือ โฟมจะได้ไม่หักไง (555+ โคตรภูมิใจ วิถีอัจฉริยะ)

 

ถัดมาคือผลงานชิ้นเอก

ปัมปะละล่ะลัม ปั่มปัมป๊าม....!!!

 

รูปใหญ่นิด บล๊อกเบี้ยวก็ไม่สนแล้วกรูว

ป้ายผ้าบนโครงไม้ ขนาด 3.5m*1.2m ขนาด หนึ่งคงร่าง สี่คนแบก สิบคนเพนต์ ยังใช้เวลา (ตอนเย็น) ตั้ง 2 สัปดาห์

ต้องแก้เรตการทำงานจริงๆแล้วครับ งานเดินช้ามากๆ ปรับปรุึงตัวเองตรงนี้จะเป็นการดียิ่งนัก (เขียนให้ตัวเองอ่านในอนาคต)

 

แล้วก็เช้า ฟ้าสาง แสงส่อง ข้ามไปดูแสตนที่้โรงเรียนมั่งดีกว่า (ต้องมาถ่ายตอนเช้าๆครับ มนุษย์ยังไม่หนาแน่น)

 

อันนี้ของสีส้ม ผมว่ายังสวยได้มากกว่านี้นะ

 

ของสีเหลือง

ชอบธีมนะ กล้าทำดี แต่ดูแล้วยังโล่งไปนิด เหมือนรีบทำแล้วยังไม่เสร็จ ถ้าคิดดีดีก็มีอะไรให้หยิบเล่นเยอะเลยล่ะ

อนึ่ง ชุดเชียร์ลีดเดอร์เค้าเป็นธีมไอยคุปต์ เท่ดี ไอเดียล้ำ

 

ของสีฟ้า

ดูไกลๆก็น่ารักดี แต่ดูใกล้ๆแล้ว น่าจะดีได้มากกว่านี้  แต่ก็เขียนน้ำแข็งออกมาสวยดีเหมือนกัน

อนึ่ง เพนกวินน่ารักน้อยไปหน่อยนะครับ (ไม่ได้แปลว่ามันไม่น่ารักนะ แต่เชื่อว่า อัพโมเอะได้มากกว่านี้)

 

ของสีม่วง (สีผม!)

ต้องพูดว่า ยังไม่สวยเท่าที่ควรเพราะตอนที่พี่เค้าทำ เราอยู่ด้วยตลอด แล้วภาพจากใกล้ๆมันสวยมาก งานเนี้ยบ เก็บรายละเอียดเวอร์มากๆ แต่พอเอาขึ้นแสตนแล้วไม่เด่นเท่าไร ต้องจัดเลเยอร์ฺให้ดีกว่านี้หน่อย รั้วระเบียงที่พาดก็น่าจะลอยออกมาอีกนิด (ตรงนี้มีข้อจำกัดเรื่องนั่งร้านกับตัวแสตน ทำให้ไม่สามารถเพิ่มพื้นที่จัดวางแสตน โดยไม่ไปลดพื้นที่คนนั่งเชียร์ำได้)

อนึ่ง แชนเดอเลียร์ ทำจากขวดน้ำ พ่นสเปรย์สีทอง หรูแดกมากครับ

อสอง พลาดหนึ่ง คือ สีของคิงกะควีนบนกำแพง สีส้มมัน เอ่อ คือ มันไม่ใช่อะ

อสาม พลาดสอง คือ บันไดวนข้างแสตน ใครเป็นคนคิดให้เอาไม้ไผ่ไปทำราวบันไดครับเนี่ย หมดกัน

 

 

ส่วนอันนี้เป็นของสีเขียว ไม่รู้จะว่าไงดีเหมือนกัน

คือ ถามว่าสวยไหม ตอบได้เต็มปากเลยว่า สวยนะครับ สวยมากเลย ผมชอบลายไทยมากๆด้วย

แต่ความคิดสร้างสรรค์นี่ เอิ่ม เอาหนังสือมากาง ใครก็เขียนได้ทั้งนั้นอะ

นานาจิตตังละกันครับ ผมไม่ชอบยัดเยียดความคิดให้ใครด้วยล่ะ เดี๋ยวจะหาว่า เข้าข้าง เข้าพรรคเข้าฝ่ายกันอีก

 

 

ต่อจากนั้น ก็ไปเยี่ยมชมความพร้อม ของขบวนพาเรดครับ

 

เด็กผู้หญิงใช้ผ้ากันเก่งมากๆครับ ทำไม่เป็นอะ อะไรแบบนี้ 

อนึ่ง ตรงข้างๆนั่น เค้าเรียกว่า "หางปลา" นะครับ โง่ ปล่อยไก่มาแล้วหนนึง

 

ถัดจากโลกวัตถุ ก็มาเป็นโซนมนุษย์(สีม่วง)กันบ้าง

สุดยอดตัวตลกเศรษฐกิจพอเพียงครับ มีแค่กระจก ก็แต่งหน้าเองได้

 

 

 

 

 

 

ตัวตลกตะกี้ เช้งวับขนาดนี้แล้ว! 

อนึ่ง ขอบคุณแผนกคอสตูมมากค่ะ หรูแดกอะเกน

 

 

 

 

อนึ่ง ลองเทียบขนาดปลาวาฬดูครับ ใหญ่ย่างช้างล้วงมากๆ

 

 

 

 

เหล่าอนงค์ตรงหน้า รูปนี้สีสวยจัง

 

ป้ายผ้าขึงโครง วางเทียบชั้นกะแสตน! หรูแดกกกกก

 

สาวน้อยสีม่วง

ชอบชุดทหารมากๆๆๆครับ อยากใส่อะ เท่ดี

อนึ่ง ทำชุดทำจากผ้าสีม่วง เอาริบบิ้นติดขอบ แล้วแกะบล็อค(ฟิวเจอร์บอร์ดก็ได้) พ่่นสเปรย์สีทองครับ ง่ายดีอะ ไม่เคยรู้มาก่อนเลย

 

แสตนสีฟ้าจากมุมใกล้ เพนกวินแอบหลอนเล็กน้อย

 

อันนี้เป็นเขียวจากมุมใกล้มั่ง ถ่ายให้เห็นว่าลายไทยเค้าเขียนสวยจริงๆนะ

 

 

 

โอ้ว เ่บ่เบ๊! 

 

 

 

 

 

และสุดยอดแขกรับเชิญของงานนี้!!

 

.......

......

....

...........

แถ่นแท๊นนนนนนน

 

น้องกลุ้มกิ่มค๊าาาาาา (555+)

กะลังพยายามมอมเมาเพื่อนๆด้วยคอนแทกต์บิ๊กอายและมาสคาราสี่เส้น

 

สุดท้ายก็เสร็จงานจนได้ครับ

เหนื่อยกันตั้งนานแน่ะ

ขอบคุณทุกๆท่านจริงๆ เราไม่ชอบไล่ชื่อทีละคน เพราะเราขี้ลืม ตกชื่อใครไปแล้วจะมา่นั่งน้อยใจน้อยอกกันอีก

แล้ว เราก็ไม่ชอบการให้ลำดับ ถ้าโจ๊กเกอร์มาก่อนทหารสาวน้อย หรือสัตว์โลกมาก่อนทิงกะบู เดี๋ยวจะกังวลกันเรื่องลำดับความสำคัญ ไม่เป็นเรื่องเป็นราวกันไป

ต้องขอบอกว่า ขอบคุณทุกๆท่าน จริงๆครับ

 

ท่ามกลางบรรยากาศการทำงาน เราก็จะได้เห็น สิ่งที่ปกติแล้ว ปรากฏให้เด่นชัดได้ยาก

อย่างสปิริต

ความรับผิดชอบ

ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น

ความเสียสละ

ความเอาจริงเอาจัง

 

ซึ่งเหล่านี้ล้วนสำคัญมากๆเลย ใครที่รักษาไว้ได้หมด แม้เทศกาลจะจบลงแล้ว ก็คงจะวิเศษไม่น้อย

 

ผมรักงานเทศกาลนะ

 

ความรู้สึกสุดยอด ประมาณ ดอกไม้ไฟ

ยิงขึ้นไปตั้งนาน ลิบลิ่ว ตั้งแต่เห็นแสงเส้นชัดๆ จนความมืดมันกินเสียเกือบมิด

สุดท้ายก็แตกปะทุิิออกมา จะสูงหรือต่ำ ใหญ่หรือเล็ก มันก็เป็นดอกไม้ไฟที่ขึ้นไปอวดสีอยู่บนฟ้าอยู่ดี

 

 

 

 

 

นางอัปสรสวรรค์แจ้งมาว่า ขบวนพาเรดได้ที่ 1

ดีใจไหม ดีใจสิวะ ใครชนะแล้วเสียใจก็สมควรไปเช็คประสาท

ถ้าเพื่อนถามว่ารู้สึกอย่างไรที่ได้ที่ 1 ก็จะกวนตีนมันว่า กูลงมือเองทั้งที ไม่ได้ที่ 1 ก็เสียยี่ห้อเด่ะ (ถุย)

แต่เราอยากให้ทุกๆคนที่ร่วมงานกับเราในหนนี้ ตอบตัวเองว่า ชอบความรู้สึกแบบนี้ไหม ชอบขนาดไหน อยากรู้สึกแบบนี้อีกไหม

แต่หากใครคิดว่า พอแล้ว เราอยากให้คนอื่นรู้สึกอย่างนี้บ้าง แบบว่ามีน้ำใจ ก็เป็นสิ่งดีทีเดียว

มันไม่สำคัญว่าเราจะได้อะไรจากมัน มันน่าจะสำคัญที่ว่า เราจะทำ เพื่อให้มันกลายเป็นอะไร สำหรับเราต่างหาก

 

อยู่ดีดีก็มีสาระ บ้าป่าววะกู

 

 

 

 

 

ปิดเอนทรีด้วย สถานะภายหลังของปลาวาฬแห่งความฝัน

 

กลายเป็นเหยื่ออารมณ์ ถูกบดขยี้ด้วยแรงแค้นจา่กศอกหมัดและสันแข้งของผู้สร้างทั้งหลาย ถ้าจะให้ตั้งชื่อ จะเอาชื่อ "เศษซากอารยธรรม"

 

 อีกสักรูป "ประตูสู่สวรรค์"

 (อันที่้จริงนี่หาเรื่องโดดออกมานอกโรงเรียนสำเร็จแล้วครับ สะใจมากๆ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อนึ่ง พาเรดจบแล้วทำอะไร?

 

 

เกะสิครับพี่น้องงงงงงงง!!

วัน สุด ท้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!